Opis stroju sarmaty

Strój Sarmaty swymi korzeniami sięgał tradycji stepowej. Jednym z najbardziej popularnych i charakterystycznych był strój z XVII w, którego ostateczny charakter kształtował się przez wiele stuleci.

 

Męski strój szlachecki

Mężczyzna nosił kaftan, który ściągany był rzemieniem albo pasem, do tego skórzane spodnie (luźne albo workowate), oraz buty z miękkiej skóry z krótką cholewką. Nakryciem głowy była spiczasta czapka zwana baszłykiem. Wierzchnim okryciem był płaszcz spinany na lewym ramieniu fibulą.

Na żupan zazwyczaj mężczyźni wkładali długi, kontusz z wywiniętym kołnierzem, który nie był zapinany i nosiła go wyłącznie szlachta. Jedną z charakterystycznych cech kontusza są rozcięte rękawy, zwane wylotami. Można je było zarzucać albo na plecy, lub wkładać za pas. Kontusz szyty był w kolorze który kontrastował z żupanem.

Po ubraniu żupana oraz kontusza sarmata – szlachcic musiał przepasać się tzw. pasem kontuszowym, który stał się jedną z najbardziej charakterystycznych części stroju polskiego, był on bogato zdobiony oraz bardzo długi (od 2,5 do 4 metrów długości). Czapka była również ważnym elementem stroju sarmaty. Na przodzie czapki mocowano za pomocą ozdobnej broszy pióro. Czapkę zdejmowano aby wyrazić hołd lub na powitanie.

Ubior kontuszowy Sarmaty

Obiór kontuszowy Sarmaty

Buty które używało się na co dzień wyrabiane były ze skóry, która farbowana była na żółty kolor, smarowano je woskiem, aby chronić przed wodą. Buty wkładało się razem z długimi cholewami, które były pofałdowane i ozdobione haftem oraz wytłoczeniem. Inaczej wyglądały buty noszone przez ludzi z niższych klas społecznych, były farbowane na czarny kolor, wyrabiano je również z drewna a ocieplano wkładając do środka słomę.

Bielizna według panujących zasad nie powinna być pokazywana. Wykonywana była zazwyczaj z płótna, jej krój był bardzo prosty i nie zawierał ozdób ani koronek. Na nogi zamiast skarpet używało się onucy, zrobionych z kawałków materiału.

Bogatsi szlachcice nosili żupany w kolorze czerwonym (karmazynowe), chłopi i biedniejsza szlachta szare żupany płócienne, z niefarbowanej wełny, a Żydzi czarne. Do cienkiego miękkiego pasa, którym przewiązywało się żupan przypięta była szabla o nazwie karabela.

 

Damski strój szlachecki

stroj szlachcianki

Strój szlachcianki

Damy w pierwszej połowie XVII w. na szyję zakładały plisowany albo fałdowany kołnierz zwany kryzą, również nakrycia głowy (po wyjściu z domu). W drugiej połowie XVII w. nastąpił wielki przewrót w damskim stroju została odsłonięta szyja, również gors (dekolt sukni).

Podstawowym strojem kobiet były długie suknie, które miały rękawy sięgające aż do nadgarstka, na nogach noszono szarawary, a na wierzch Panie nakładały chałat bardzo paradny, który spinały na piersi fibulą.

Mężatki zwłaszcza te młode nosiły ubrania o barwach jasnych lub jaskrawych, starsze Panie przywdziewały szaty w kolorze czarnym, oraz nosiły czapki na głowie. Młode panienki mogły chodzić z odkrytą głową, lub opasaną wiankiem, mogły również nosić gorsety bez rękawów.

Bieliznę damską nazywano giezła. Była to prosta i długa koszula, która wyglądem przypominała halkę. Rolę bielizny sprawowały gacie oraz koszula.

Sarmaci byli ludźmi wierzącymi, dlatego nieodłącznym elementem ubrania kobiecego był medalik albo krzyżyk. Bogatsze damy nosiły biżuterię. Wierzchnią odzieżą używaną przez kobiety były wełniane płaszcze, które były ozdabiane futrem, noszono również same futra.

skocz.com – Największy SEO Katalog stron www

Pwiązane artykuły
Komentarz

Jeden komentarz

  • Dwiedzona strona
    Stworzony 1 year ago

    mysilę , że jest fajna i dużo będzie wejść

    przez izkaonGrudzień 12, 2012 5:47 pm | Odpowiedz

Zostaw komentarz

Twoje imię: (jest wymagane)

E-mail: (jest wymagane)

Website: (nie wymagane)

Wiadomość: (jest wymagane)

Wyślij komentarz